selvi'ye mektup. 0.1

 

Zihnimde tortuları kalan kelimelerin anlamlarını yeniden bulmam gerektiğini biliyorum Selvi. Sözlük karıştırarak, yol giderek, okuyarak,  kainatı, kendini, insanları, şehri ve kalbi  hep okuyarak bulmam gerek biliyorum. Gözlerin sakladığı hikayeleri, cümlelerin bitirdiği hisleri, gözyaşlarını en çok da gözyaşlarını, denklemleri, bilinmeyenleri, sabrı, tevekkülü hep tevekkülü, muhabbeti örtüme nakış nakış işlesem diyorum. Okursam, bulursam ve işlersem tortular his olur, vücut olur en önemlisi de eylem olur değil mi Selvi?

*insan bir damla kan ve bin endişe

Sana yokuşun başındaki gülü anlatmak isterim. Ona her gittiğimde kalbimdeki hisleri çıkartıp önüne koymak “ bak işte, iyice bak,” demek ve  gözyaşlarımla karşında durduğumda cebinde sakladığın işlemeli mendili avcumun içine bırakmanı düşünürüm. Düşünceler bir sis bulutu gibi dağıldığında ne mendil vardır, ne gözyaşları, ne de sen karşımdasındır Selvi. Yine de gülü bilmeni, sevmeni isterim.

**-ona artık göğsümün daraldığını sormak istiyorum göğsümü yani bir tövbe gerekli yani toprağa sokulmak

 

Bazı şehirlerden çıkarken kulağımda aynı ezgi çalıyor ve orada şöyle diyor “ bedendeki bu canı satı verdik Allah’a…” gerçekten de satı verdik mi Selvi? Cevabımız içimizde kalsın ve daima bu canı Allah’a satı verenlerden olalım.. amin.

***ey esirgeyen ve bağışlayan, hevesle yürümekten beri kalmışlığımla beni ve hırkası beyaz dervişleri bağışla.

16 rebiülevvel 1448

*şadi şirazi

**hicretsizlik, elyesa koytak.

*** muhammet erdevir, çoğul soru.